In Advent groeit het licht


Afgelopen zondag hebben we in de kerken de eerste van de vier kaarsen op de adventkrans aangestoken. Daarmee is heel zichtbaar de periode begonnen in de decembermaand waarbij het licht zal groeien tot het moment dat we – met Kerstmis – de komst van het Licht in de wereld vieren: de geboorte van Jezus in Bethlehem. Omdat het Latijnse woord voor ‘komst’ of ‘het komen’ adventus is, wordt die periode ‘Advent’ genoemd.

 

Nu het in de buitenwereld steeds donkerder wordt in deze tijd vóór Kerstmis leven we in afwachting van de komst van het Kindje Jezus, het ‘Licht der wereld’. Duisternis staat in de christelijke traditie symbool voor de dood, en licht voor het leven en de verrijzenis. Uiteindelijk zal niet het doodse, maar het levenende overwinnen. Daarmee is de Advent ook een heel hoopvolle en vreugdevolle tijd. Wat nog versterkt wordt door het Sinterklaasfeest en het Kerstfeest als samenzijn met de familie en dierbaren.

 

In de Advent leven we ook nog steeds in de verwachting dat Jezus Christus op aarde terug zal keren. We denken nog eens speciaal aan het glorieuze moment waarop Christus zal terugkeren, de Wederkomst. Bij zijn terugkeer op aarde zal Christus komen oordelen, de levenden en de doden, zoals we in de geloofsbelijdenis zeggen. Daarom worden we ons in deze tijd opnieuw van onze zonden bewust, waarvoor wij boete willen doen. Advent is nog steeds een periode van inkeer en gebed. De paarse kleur in de kerk en liturgie is daar teken van.

 

Viering woensdag 6 december om troost en kracht
Niet voor iedereen is de decembermaand een feest- en familiemaand. Mensen die kampen met hun gezondheid, die hun relatie op de klippen zagen lopen, of die rouwen om het verlies van een dierbare, zien soms als een berg op tegen de decembermaand en willen niets liever dan dat het weer gewoon wordt in januari.

 

In de vieringen in onze twee kerken op woensdagavond 6 december willen wij hier aandacht aan geven bij de overwegingen en in de gebeden. We willen kracht vinden in de troostrijke woorden uit de Bijbel die we op de eerste woensdag van de Advent lezen. Over God die er voor ons is, en op wie wij hopen. En hoe Jezus medelijden heeft met hen die Hij tegenover zich vindt en dan voor hen zorgt… Hoe? Wees welkom voor een momentje van troost en kracht bij de beide vieringen om 19 uur, woensdag 6 december, in de kerken van Volendam.

 

Goede Advent gewenst
Op iedere adventszondag wordt op de adventkrans in de kerk één kaars ontstoken (maar waarom ook geen adventkrans thuis?), net zolang tot op de laatste zondag – dit jaar zondag 24 december – vier brandende kaarsen het naderende kerstfeest aankondigen. Het mag ons helpen te groeien in geloof en in naastenliefde. Dan wordt Kerstmis vieren écht Kerstmis vieren. Wij wensen u een goede Advent toe.

 

pastoor Paul Stomph
pastoor Eric van Teijlingen
kapelaan Anton Goos

 

 

Dank u wel…

 

Afgelopen zondag 26 november heb ik met een prachtige viering in de Sint Vincentiuskerk mijn 12,5-jarig priesterfeest gevierd. Samen met vele mensen uit Volendam en ver daarbuiten. Naast familie en vrienden waren er tientallen parochianen uit de parochies waar ik gewerkt heb, zoals Langedijk, Heemstede, Wormerveer. Een woord van dank aan allen die hun bijdrage aan deze prachtviering hebben gegeven: de koster, de lectoren en misdienaars, en het herenkoor dat een overdonderde uitvoering gaf van de Missa Festis duflici van de Italiaanse priester-componist Licinio Refice. Een woord van dank ook aan pastoor Paul Stomph en het kerkbestuur voor hun steun en felicitatie.

Ook bij de receptie na afloop in verenigingsgebouw De Jozef heb ik vele handen mogen schudden. Ik wil u heel hartelijk bedanken voor uw komst en voor de vele blijken van waardering en welkom, die ik in de vorm van hartelijke woorden, felicitatiekaarten en envelopjes heb mogen ontvangen.

 

Pastoor Eric van Teijlingen

 

UITVAARTEN IN DE KERK

 

Bij uitvaarten vanuit de kerk gaat het nooit om een oordeel over iemand. Alleen om het willen toevertrouwen van iemand aan God, meestal op verzoek van nabestaanden. Daarbij heb ik grote fouten gemaakt en daarvoor spijt betuigd en vergeving gevraagd. En ontvangen, waarvoor ik heel dankbaar ben. Het lastige is dat het net lijkt of er een oordeel uitgesproken wordt wanneer iemand vanuit de kerk begraven wordt.

 

De kerk heeft zich nooit uit willen spreken over het oordeel dat God heeft over iemand in negatieve zin. De kerk durft alleen in sommige gevallen een mens heilig te verklaren; te verklaren dat zij (de kerk) er zeker van is dat iemand zo heeft geleefd, dat de ziel van de overledene bij God is in het volle aanschouwen van zijn gelaat. Nooit spreekt de kerk uit dat iemand met zekerheid verdoemd is. Dat oordeel is alleen aan God, en aan heiligen op de dag dat Jezus terugkomt (I Kor. 6,2a). Op aarde kunnen wij een oordeel vellen over een situatie en over daden. De heiligen die met God zullen oordelen wanneer Jezus komt zijn in een andere situatie dan toen zij nog als mensen op aarde leefden.

 

In de kerk willen we ons oordeel proberen los te laten en aan God over te laten. Dat stelt ons wel eens voor grote problemen en we proberen daarin de juiste keuze te maken en vragen daarvoor begrip.

 

Pastoor Paul Stomph